با آن که گفته مى‌شود سامرا از جهت پیشینۀ تاریخى قدیمى ترین شهر تاریخ،  و از نظر آب و هوا، و مرغوبیّت خاک و …، مطبوع ترین و زیباترین شهر نه تنها در عراق، که در تمام روى زمین بوده است، امّا امروزه تعریف چندانى ندارد و درست قضیّه برعکس شده است.

روزگارى عراق را قلب زمین و سامرا را قلب عراق مى نامیدند ولى حالا همان شهر را نه جلالى مانده و نه جمالى که به دیدنش بیرزد،  به جز آستان قدس عسکریین(ع) که چون ماه تابان در شب سیاه سامرا مى‌درخشد و چشم هر بیننده‌اى را به خویش جلب مى‌کند، چیز جالب توجّه اى در سامرا نمانده است.

پیشترها سامرا از شهرهاى استان بغداد محسوب مى‌شد، ولى اکنون مرکز استان تازه‌اى است به نام استان صلاح الدین.

صدام حسین، حاکم ستمگر عراق که خود را متولّد شهر تکریت مى خواند، با تأسیس این استان و با نام گذارى آن به نام صلاح الدین ایّوبى  مى خواست دو هدف متضادّ را با یک تیر زده باشد، وى که به حق حَجّاج ثانى و نرون عرب نام گرفته است با این کار شیطنت آمیز هم مى خواست خود را فاتح بیت المقدّس بنامد و به رجزهاى دروغین خویش ادامه دهد و هم این که مى خواست خودش را نابوده کننده حکومت شیعۀ ایران بنامد حکومتى که با دست پرکفایت فقیهان فرزانه اداره مى شد و مى شود.

اکنون سامرا مرکز استان به اصطلاح صلاح ا لدین است، استانى که از شرق به استان تمیم (کرکوک) و از شمال به نینوا و از غرب به استان الأنبار، و از جنوب به بغداد مى پیوندد و گذشته از شهر بزرگ سامرا، دو شهر مشهور و شیعه نشین دیگرى نیز با نام «بلد» یا «بلد سیّد محمّد» و «دُجَیل» در سمت جنوب این استان، و در بین بغداد و سامرا واقع شده اند.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد